آیا دقت کردین که رفتار خیلی از ما انسانها شبیه حیوانات است.
مثلا بعضی ها چون موش ها خراب کار اند و بدکردار. همین که دست شان برسد زیرآب تان را میزنند.
عده ای هم خاصیت گرگ ها را دارند. درنده اند و تندخوی.
بعضی ها مثل سگ وفادار اند و نگهبان و پاسبان منافع عده ای سودجو.
عده ای چون روباه فریبکار و مکار اند. فقط هوش و حواس شان این است که چطوری سر دیگران کلاه بگزارند.
عده ای هم خاصیت الاغ را دارند و فقط دستورات را اجرا میکنند. این گروه افراد هرگز نشده که سر بلند کنند و اعتراضی داشته باشند.
عده ای چون اسب اند. سرکش و مغرور و پر هیاهو. کوه را فکر میکنند کاه باشد.
بعضی ها هم مثل گربه یعنی پشک اند. هرقدر برایشان آب و غذا بدهی ولی همینکه موقع اش برسد در برابرتان پخ میزنند. یعنی نمک را میخورند و نمکدان میشکنند.
عده ای هم فکر میکنند شیر اند. آنها میپندارند سلطان اند و دیگران رعیت شان می باشند. همه باید جلوی آنها خم و راست شوند و به ایشان احترام بگزارند.
بعضی ها هم چون گوسفند اند. آنها زحمت فکر کردن را نمیکشند بلکه میبینند دیگران چی میکنند تا از آنها تقلید نمایند.
بعضی ها چون گاو اند نفهم ولی پر زور. از اینکه ثابت کنند حق با آنها است لذت میبرند.
عده ای چون خوک ها به خوردن چیز های ناپاک عادت کرده اند. از رشوت گرفته تا مال مردم و حق دیگران.
خلاصه اکثر ما کاری میکنیم و عملی انجام میدهیم شبیه حیوانات که هیچ ارتباطی به انسان و انسانیت ندارد.
ما فراموش کرده ایم که برای چی خلق شده ایم و هدف ما در زندگی چی است.
خوب پدر جان برادر جان و خواهر جان. خداوند حیوانات مختلفی را خلق کرده و در هر کدام خوی و خواصی تعیین کرده است.
خداوند شما را برای کار دیگری بوجود آورده.
مهم نیست که چقدر تحصیل کرده ایم و در کدام مقام و منزلت قرار داریم یا اینکه چقدر پول و سرمایه مان هست تا که خودمان را نشناسیم هنوز حیوانیم.
پس برویم و خودمان را پیدا کنیم که چرا اینجا آمده ایم و آمدن ما بهر چی است؟
بدرود...
No comments:
Post a Comment