با سلام و عرض حرمت خدمت شما دوستان گرانقدر.
امروز میخواهم راجع به ستونی صحبت کنم که در حال حاضر بر فراز رود تیمز در لندن نصب شده اما در واقع زادگاه این ستون سنگی یا ابلسیک کشور مصر میباشد.
اما اینکه چطوری به لندن رسید برمیگردد به دو صد سال قبل از امروز زمانی که بریتانیایی ها در مصر حضور داشتند.
در اواخر قرن هفده میلادی ناپلئون امپراتور فرانسه بخاطر ضربه زدن به منافع انگلیس ها قصد اشغال مصر را کرد و نهایتا شهر اسکندریه مصر را به تصرف خود درآورد.
اما بعد ها بریتانیایی ها با حمله برکشتی های فرانسوی در رود نیل شکست سنگینی به نیروهای فرانسوی وارد کردند.
حکمران آن زمان مصر محمد علی پاشا در سال 1819 میلادی به پاس پیروزی های انگلیس ها در نبرد نیل و نبرد اسکندریه این ستون سنگی را که بنام سوزن کلئوپاترا نام داشت به بریتانیا تقدیم کرد.
هرچند که بریتانیایی ها این تحفه را با خوشحالی پذیرفتند اما هزینه حمل و نقل آن را تا لندن به عهده نگرفتند.
این ابلیسک تقریبا به مدت 60 سال در اسکندریه ماند تا اینکه انگلیس ها هزینه انتقال آن را که ده هزار پوند میشد فراهم کردند و آن را به لندن انتقال دادند.
چون بردن این سنگ به بریتانیا مسئله غرور آمیزی به شمار میرفت.
این ستون را که از سنگ گرانیت سرخ ساخته شده و ارتفاع آن 21 متر و تقریبا 224 تُن وزن داشت را داخل یک استوانه عظیم آهنی با طول 28 متر و عرض 4.5 متر قرار دادند.
قرار شد تا این استوانه بصورت شناور روی آب توسط کشتی اولگا تا لندن کشیده شود.
اما ظاهرا تلاش انگلیس ها برای انتقال این سنگ مصری با مشکل مواجه گردید. کشتی اولگا در اثر طوفانی سرنگون شد و به کناره رانده شد تا اینکه یک کشتی دیگر بریتانیایی آن را برای تعمیر به سواحل اسپانیا انتقال داد.
بلاخره در سال 1878 این ابلیسک به انگلستان رسید و در ماه اگوست همان سال در گردشگاه ویکتوریا نصب گردید.
در واقع این ابلیسکها 1450 سال قبل از تولد مسیح در زمان پادشاهی توتموس سوم یکی از فرعون های مصر باستان برای ستایش خدایان خورشید ساخته شدند و در شهر هلیوپولیس مصر نصب گردیدند.
نوشته های روی آنها 200 سال بعد توسط رامسس دوم به یاد بود پیروزی های نظامی مصریان بروی این سنگها کنده شد و حک گردید.
بعد ها در قرن 12 میلادی این ابلیسکها را رومیان به شهر اسکندریه انتقال دادند و در معبدی که توسط کلئوپاترا ملکه مصر ساخته شده بود نصب کردند.
چند سال بعد این ستون ها فرو افتادند و همین مسئله باعث گردید تا روی این ستون ها در خاک مدفون شوند و نوشته های روی آنها محفوظ بمانند.
تا اینکه بعد از قرن ها انگلیس ها، فرانسوی ها و امریکایی ها این ستون ها را از زیر خاک بیرون کردند و به کشورهای خودشان انتقال دادند.
یکی از این ستون ها در شهر نیویارک نصب گردید، آن دیگری در شهر پاریس در فرانسه و یکی هم در شهر لندن در انگلستان.
سپاسگذارم، بدرود.
No comments:
Post a Comment